گاه تکیه به دیوار میدهی و فقط نگاه میکنی که آخرش زندگی میخواهد با تو چه کار کند؟
تکیه میدهی و تماشا میکنی و منتظر میمانی!
منتظر اتفاق بعدی که باید بیوفتد و طبق معمول باید با خون و جگر تحمل کنی و صدایت در نیاید!
روز به روز اتفاقات جالب تری می افتد...و تو مثل همیشه باید خودت را دلداری بدهی که...
دیگر برایم خنده دار است اتفاقات بدی که افتادنشان تمام نمیشود...
در ذهنم میگویم...در این دنیای بی ارزش با انسان های بی ارزش تر کی نوبت به من میرسد؟
تا کی باید چشمانم را روی تمام اتفاقات ببندم و ...
انسان بمیرد ولی بی احساس نشود...بی تفاوت نشود...
حرف هایم را اهل درد میفهمد همان هایی که مثل من شب هایی دارند که حتی حوصله خودشان را هم ندارند ...
از همین جاتکیه میدهم به دیواربا لبخند نگاه میکنمو منتظرممنتظر افتادن اتفاق های بعد...
برچسب:
نویسنده: باران نیکنام